Oby...

Oby Wątpliwość nigdy nie przeszła w Apatię i nie wpadła w Euforię

Oby Pożądanie i Pasja nie zaraziły się od Znudzenia

Oby Egoizm nie poczuł się związany z Dumą

Oby Szaleństwo nie zaraziło się Intrygą

Oby Prawda nie zgubiła Cierpliwości

Tchórzostwo niech nie poczuje Triumfu

Wspaniałomyślność niech posiądzie Niesmiałości, i nie obrośnie Zarozumialstwem

Niech Zmysłowość nie zapatrzy sie w Piękno, bo zgubi na tej drodze Wolność

Niech Wiara patrzy na Strach z Ciekawością i szuka Pewności

A Kłamstwo niech nigdy nie rzuca cienia na Miłość

 

"Na góry nie wchodzi się po to by zdobywać szczyty ,

ale po to by pokonywać własne słabości."

 

Agnieszka Lisak

La Loba...

"Dzika Kobieta biegnie przed siebie z zamkniętymi oczami, zdana wyłącznie na wewnętrzne zmysły. Jej stopy ledwie dotykają ziemi. Jest wolna. Lekka jak wiatr. Jej włosy tworzą za nią rozwiany płaszcz, swoisty ster, który kieruje jej ciałem wciąż naprzód i naprzód. Dzika Kobieta nigdy nie wstrzymuje biegu, nawet, gdy dręczy ją pragnienie lub błagalne śpiewy mijanych po drodze mężczyzn. Dzika Kobieta ślepa jest na sztuczny świat. Nigdy nie rezygnuje z marzeń, gotowa dla nich żyć. Zawsze biegnie tylko przed siebie, lekko dotykając ziemi koniuszkami palców.

Dzika natura kobiety, choć najlepiej czuje się wśród wilków, od wieków wciskana była w twarde tryby cywilizacji, ociosywana z głębokich pragnień, przerabiana siłą na miłą dziewczynkę, która boi się podnieść wzrok, odezwać, gdy nie pytają, potrafi co najwyżej zemdleć na widok myszki i z piskiem uciec od zranionej sarny.

La Loba, czyli kobieta-wilk, jest inna. Podąża z podniesioną głową. Nigdy nie odwraca wzroku. Potrafi patrzeć na krew, zbierać kości, przeciwstawiać się przemocy. Myśleć i mówić głośno o swoich uczuciach, odkryciach, pomysłach. Choć żyje w każdej kobiecie, to bywa przygnieciona ciężarem domowych obowiązków, pokorą i brakiem odwagi. Odkrycie jej w sobie i wydobycie na zewnątrz sprawi, że będzie możliwy radosny bieg po łące, naga kąpiel w środku nocy, podejmowanie własnych decyzji i miłość unicestwiająca mówienie, że "tak nie wypada"

Integracja psychiki z duszą Dzikiej Kobiety pomoże w odzyskaniu wolności i zdolności mówienia we własnym imieniu, pozwoli stać się dumną, piękną i pewną samej siebie, kobietą wolną od ograniczeń tzw. oczekiwań społecznych; kobietą, która nigdy nie znudzi się mężczyźnie, który pokocha jej prawdziwą naturę, bo będzie mógł w niej widzieć dziką przyrodę i głęboką kobiecość. Mimo, że z czasem będzie upodabniała się do starej wilczycy.Oto, co daje nam dzika natura ; zdolność jasnego, skupionego patrzenia na to, co jest przed nami, smakowanie tego wszystkimi zmysłami. Do spójnej, skupionej wizji potrzeba wszystkich zmysłów, łącznie z intuicją. Ale nad w pełni świadomym istnieniem zgodnie z kobiecą naturą trzeba popracować, wsłuchując się w głos Tej, Która Wie (La Que Sabe).

La Loba zwycięża, gdy kobiecie uda się ją dogonić z zamkniętymi oczami."

fragment książki Clarissa Pinkola Estes - "Biegnąca z wilkami".

...

Człowieku, gdybyś ty wiedział, jaka twoja władza
Kiedy myśl w twojej głowie , jako iskra w chmurze
Zabłyśnie niewidzialna, obłoki zgromadza
I tworzy deszcz rodzajny , lub gromy i burze;
Gdybyś wiedział, że ledwie jedną myśl rozniecisz,
Już czekają w milczeniu, jak gromu żywioły,
Tak czekają twej myśli szatan i anioły:
Czy ty w piekło uderzysz, czy w niebo zaświecisz;
A ty jak obłok, górny, ale błędny pałasz
I sam nie wiesz, gdzie lecisz, sam nie wiesz co działasz.
Ludzie! Każdy z was mógłby samotny, więziony,
Myślą i wiarą zwalać i podźwigać trony!..

Dziady cz. III Prolog Adam Mickiewicz

Terapia Terażniejszością

" Każdy z nas jest maszynerią o wiele cudowniejszą niż ten olbrzymi liniowiec i ma do przebycia o wiele dłuższą drogę - powiedział studentom profesor Osler.- Namawiam was gorąco ,abyście nauczyli sie tak kontorolowac tę maszynerię, by móc żyć w dnioszczelnych przedziałach.
Jest to bowiem najlepsza metoda zapewnienia bezpieczeństwa podróży.
Wejdzcie na mostek i sprawdzcie , czy mechanizm działa, a potem przyciśnijcie guzik i obserwujcie , jak zelazne grodzie odcinają was od przeszłosci - martwych dni, które przeminęły.
Kolejny przycisk oddzieli was od przyszłości - dni, które dopiero maja nadejść.
Wtedy dopiero będziecie bezpieczni, bezpieczni w terażniejszości...Odetnijcie się od przeszłości !
Niech martwe dni same chowaja swych zmarłych...Odetnijcie się od przyszłości , która wielu głupcom wskazała droge do śmierci...Jeśli dzisiaj obciąży was przeszłośc i przyszłość , będziecie szli na chwiejnych nogach.
Dlatego nie myślcie o przyszłości...
Przyszłośc jest dziś.
Nie ma jutra.
Tylko dziś możecie sie uratować.
Człowiek który martwi sie o swoją przyszłosc , traci tylko energie i obciąza swój umysł...
Szczelnie zamknijcie przednie i tylnie grodzie.
Nauczcie sie zyc odgrodzeni od przeszłości i przyszłosci."

Sir William Osler

Miłość do samego siebie ...

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie...

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, uświadomiłem sobie,
że emocjonalny ból i cierpienie są tylko ostrzeżeniem dla mnie,
żebym nie żył wbrew własnej prawdzie.
Dziś wiem, że to się nazywa
AUTENTYCZNOŚCIĄ.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, zrozumiałem,
jak żenujące jest dla innych, gdy narzucam im własne pragnienia,
wiedząc, że ani nie nadszedł odpowiedni czas,
ani tamta osoba nie jest na to gotowa,
nawet jeśli byłem nią ja sam.
Dziś wiem, że to się nazywa
SZACUNKIEM DO SAMEGO SIEBIE.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie,
przestałem tęsknić za innym życiem i mogłem dostrzec,
że wszystko wokół mnie stanowi zaproszenie do rozwoju.
Dziś wiem, że to się nazywa
DOJRZAŁOŚCIĄ.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, zrozumiałem,
że zawsze i we wszystkich okolicznościach
jestem we właściwym momencie i we właściwym miejscu
i że wszystko, co się dzieje, jest właściwe.
Od tamtej pory mogłem być spokojny.
Dziś wiem, że to się nazywa
WEWNĘTRZNĄ PEWNOŚCIĄ.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie,
przestałem ograbiać się z wolnego czasu
i przestałem tworzyć kolejne wielkie plany na przyszłość.
Dziś robię tylko to, co sprawia mi radość i przyjemność,
co kocham i co sprawia, że moje serce się uśmiecha.
I robię to na swój sposób i we własnym tempie.
Dziś wiem, że to się nazywa
RZETELNOŚCIĄ.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, uwolniłem się
od tego wszystkiego, co nie było dla mnie zdrowe.
od potraw, ludzi, przedmiotów, sytuacji i od wszystkiego,
co wciąż odciągało mnie ode mnie samego.
Na początku nazywałem to "zdrowym egoizmem"
Ale dziś wiem, że to
MIŁOŚĆ DO SAMEGO SIEBIE.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie,
przestałem chcieć zawsze mieć rację.
Dzięki temu rzadziej się myliłem.
Dziś wiem, że to się nazywa
SKROMNOŚCIĄ.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie,
wzbraniałem się przed życiem w przeszłości
i troską o własną przyszłość.
Teraz żyję chwilą, w której dzieje się WSZYSTKO.
Żyję więc teraz każdym dniem i nazywam to
DOSKONAŁOŚCIĄ.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, uświadomiłem sobie,
że moje myślenie może uczynić ze mnie chorego nędznika.

Kiedy jednak zwróciłem się do sił mojego serca,
mój rozum zyskał ważnego wspólnika.
Ten związek nazywam dziś
MĄDROŚCIĄ SERCA.

Nie musimy już się obawiać sporów,
konfliktów i problemów z samymi sobą i z innymi,
ponieważ nawet gwiazdy wpadają na siebie, tworząc nowe światy.
Dziś wiem, że
TO JEST WŁAŚNIE ŻYCIE!

Charles Chaplin

Sama nadaję znaczenie słowom , ludziom i sytuacjom !

Nową jakość życia zaoferujemy sobie wtedy , kiedy w końcu pojmiejmy że wszystkie nasze relacje zależne są tylko od tego jak sami je postrzegamy !
Ale to nie przyjdzie samo , do tego musimy wykazać odrobinę dobrej woli , polega ona na tym aby za każdym razem kiedy na naszej drodze zapala się ostrzegawcze pomarańczowe światło intuicji ,  powiedzieć sobie głośno i wyrażnie - SAM NADAJĘ ZNACZENIE SŁOWOM , LUDZIOM I SYTUACJOM !

Gdy nauczymy się tego przykazania na pamięć zniknie lęk , uwstecznianie , wpadanie w stare koleiny rutynowych zachowań i manipulacji , staniemy się niepodległym mikro państwem z własnymi prawami i granicami do którego klucz mamy tylko MY !

Dla mnie samej te słowa były jak trafienie piorunem , to od nich zaczęła się moja właściwa przemiana , to do nich odwołuję się w momentach słabości ,
SAMA NADAJĘ ZNACZENIE SŁOWOM , LUDZIOM I SYTUACJOM !

Można pozwalać innym robić z siebie ofiarę ale trzeba wiedzieć że jest to dokonywane za naszym przyzwoleniem bo nikt nie jest w stanie nas "dotknąć" o ile my sami komuś na to nie pozwolimy !
Wszystko dzieje się na poziomie naszego umysłu a to MY wybieramy czy napływające informacje przyjmiemy jako bezdyskusyjną "prawdę" czy , jako stek totalnych bzdur !
Bez Twojego pozwolenia nikt nie może sprawić że poczujesz się gorszy!

Pamiętaj że :

To Ty budujesz miasta i palisz mosty , to Ty tworzysz i niszczysz!

Nie ma dwu takich samych dusz , nie ma dwu połówek jabłka - jesteśmy doskonałymi całościami i tylko postrzegając się w ten sposób jesteśmy gotowi aby dawać i otrzymywać miłość ...

Kochać siebie to ...

Kochać siebie to chwalić siebie i werbalnie wyrażać dla siebie uznanie.


Kochać siebie to akceptować wszystkie swoje działania.

Kochać siebie to mieć zaufanie do swoich możliwości.

Kochać siebie to sprawiać sobie przyjemność bez poczucia winy.

Kochać siebie to kochać swoje ciało i zachwycać się swoim pięknem.



Kochać siebie to dawać sobie to, czego pragniesz, z poczuciem, że na to zasługujesz.

Kochać siebie to pozwalać sobie na wygrywanie.

Kochać siebie to dopuszczać do siebie innych zamiast godzić się na samotność.

Kochać siebie to kierować się własną intuicją.



Kochać siebie to odpowiedzialnie tworzyć swoje własne zasady.

Kochać siebie to dostrzegać własną doskonałość.

Kochać siebie to przypisywać sobie zasługę tego, co się zrobiło.

Kochać siebie to otaczać się pięknem.



Kochać siebie to pozwolić sobie na zamożność zamiast życia w biedzie.

Kochać siebie to otoczyć się mnóstwem przyjaciół.

Kochać siebie to nagradzać się i nigdy siebie nie karać.

Kochać siebie to mieć do siebie zaufanie.



Kochać siebie to karmić się dobrym pożywieniem i dobrymi myślami.

Kochać siebie to otaczać się ludźmi, których obecność Ci służy.

Kochać siebie to czerpać radość z aktywności seksualnej.

Kochać siebie to często poddawać się masażowi.



Kochać siebie to uważać się za równego innym.

Kochać siebie to wybaczać sobie.

Kochać siebie to pozwalać sobie na czułość.

Kochać siebie to być dla siebie autorytetem, zamiast cedować to na kogo innego.



Kochać siebie to rozwijać swoje twórcze impulsy.

Kochać siebie to cały czas dobrze się bawić.

Kochać siebie to przemawiać do siebie naprawdę łagodnie i czule.

Kochać siebie to stać się własnym akceptującym wewnętrznym rodzicem.



Kochać siebie to przekształcać wszystkie swoje negatywne myśli w afirmacje.


Sondra Ray "Zasługuję na miłość"

;)

Jeśli problem może być rozwiązany to czemu być nieszczęśliwym ?
A jeśli nie może być rozwiązany to jaki pożytek z bycia nieszczęśliwym ?


Słowa Przeora Klasztoru Mnichów Tybetańskich

Bajka o uczuciach

Dawno, dawno temu, na oceanie istniała wyspa, którą zamieszkiwały emocje, uczucia
oraz ludzkie cechy - takie jak:
dobry humor, smutek, mądrość, duma;
a wszystkich razem łączyła miłość.
Pewnego dnia mieszkańcy wyspy dowiedzieli się, że niedługo wyspa zatonie.
Przygotowali swoje statki do wypłynięcia w morze, aby na zawsze opuścić wyspę.


Tylko miłość postanowiła poczekać do ostatniej chwili.
Gdy pozostał jedynie maleńki skrawek lądu
- miłość poprosiła o pomoc.
Pierwsze podpłynęło bogactwo na swoim luksusowym jachcie. Miłość zapytała:
- Bogactwo, czy możesz mnie uratować ?
Niestety nie. Pokład mam pełen złota, srebra i innych kosztowności.
Nie ma tam już miejsca dla ciebie. - Odpowiedziało Bogactwo.


Druga podpłynęła Duma swoim ogromnym czteromasztowcem.
- Dumo, zabierz mnie ze sobą ! - poprosiła Miłość.
Niestety nie mogę cię wziąźć!
Na moim statku wszystko jest uporządkowane,
a ty mogłabyś mi to popsuć... - odpowiedziała Duma i z dumą podniosła piękne żagle.

Na zbutwiałej lódce podpłynal Smutek.
- Smutku, zabierz mnie ze sobą ! - poprosiła Miłość,
Och, Miłość, ja jestem tak strasznie smutny, że chcę pozostać sam.
- Odrzekł Smutek i smutnie powiosłował w dal.

Dobry humor przepłynął obok Miłości nie zauważając jej, bo był tak rozbawiony,
że nie usłyszał nawet wołania o pomoc.



Wydawało się, że Miłość zginie na zawsze w głębiach oceanu...


Nagle Miłość usłyszała:
- Chodź! Zabiorę cię ze soba ! - powiedział nieznajomy starzec.
Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie życia,
że zapomniała zapytać kim jest jej wybawca.


Miłość bardzo chciała się dowiedzieć kim jest ten tajemniczy starzec.
Zwróciła się o poradę do Wiedzy.
- Powiedz mi proszę, kto mnie uratował ?
- To był Czas. - Odpowiedziała Wiedza.


- Czas ? - zdziwiła się Miłość. - Dlaczego Czas mi pomógł ?
- Tylko Czas rozumie, jak ważnym uczuciem w życiu każdego człowieka jest Miłość.
- Odrzekła Wiedza.